Maraveyas ilegál

Dear friends good news so far. New album, new dates, new “surprise item” to be announced very soon! Stay tuned and you will find it out asap. Sorry but I am toο tired to continue in English, it’s almost midnight, I have just reached my two only stars ** Hotel in Bonifacio, copy & paste the text below and please put it in Google translator if you really want to know what I am about to write to my ex:

Αγαπημένη μου Λόλα,

αυτό τον καιρό, όπως θα έχεις καταλάβει αν εξακολουθείς να παρακολουθείς μέσω twitter τη συναρπαστική εξέλιξη της κατά τα άλλα άχαρης μοναχικής πορείας μου από τότε που με παράτησες, βρίσκομαι στη Σικελία-Σαρδηνία-Κορσική με το μπακπακ στον ώμο και  την καρδιά γεμάτη. Δεν αγάπησα το twitter ξαφνικά, απλά τουιτάρω φωτογραφίες από το κινητό για να μην χρειάζεται να περιγράφω πόσο ωραία είναι εδώ και πόσο φανταστικά περνάω στη μάνα μου ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ- φιλικά πια.

Κοίταξε. Όσο καιρό έλειπα (μου λείπεις) έκανα σημαντικά πράγματα για να αποφύγω την επιβεβλημένη κακουχία και την ψυχολογική άνοια της κρίσης μας αλλά και του χωρισμού μας (δε μπορώ να σε ξεπεράσω), όπως για παράδειγμα ένα δίσκο, κυρίως παιγμένο από μένα, σχεδόν όλα τα όργανα, αλλά και από τα γνωστά παιδιά της μπάντας + κάποιους “εξαιρετικούς” φίλους μουσικούς αλλά και τον καλό παραγωγό Οτόμο. Επίσης ασχολήθηκα και με άλλες δραστηριότητες και εξυπνάδες που δεν μπορώ όμως να αποκαλύψω τούτη τη στιγμή αφού θέλω να δημιουργήσω σασπένς και να σε κρατήσω όσο μπορώ σε αγωνία.

Στην ουσία τώρα, εντός ολίγων ημερών θα ανακοινώσω διαδικτυακά όπως άλλωστε έχω κάνει και στο παρελθόν, θα ΑΠΟΚΑΛΥΨΩ λέω, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ, μοναδικές ημερομηνίες ορόσημο για την πορεία μου και το μέλλον μου. Συναυλίες, χωρισμοί, γάμοι και πολλές εκπλήξεις σε περιμένουν για να γιορτάσουμε μαζί το ημερολόγιο των Μάγιας της Μέλισσας για το 2012.

Εσωκλείω φωτογραφία που με τράβηξαν οι φίλοι μου σήμερα με το κινητό στο δρόμο προς τη Σάντα Τερέζα Σαρδηνίας όπου πήραμε το βαπόρι για Κορσική.

Σ’αγαπώ (ακόμη)

Κ.

Τη γνώρισα στο μετρό, στο σταθμό Μεταξουργείου, ένα Σάββατο ξημέρωμα πρόπερσι το Δεκέμβριο μετά από live μου εκεί κοντά. Ήμασταν οι μόνοι επιβάτες στο τελευταίο βαγόνι του τελευταίου δρομολογίου . Δεν ήξερα πως είναι μουσικός. Μετά την ξαναείδα live στο Bios και με ενθουσίασε. Πρόσφατα την κάλεσα στο στούντιο να τραγουδήσουμε κάτι που έχω γράψει για το νέο δίσκο .  Και με ενθουσίασε. Nalyssa Green. Σύντομα νεότερα. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει αρχές του 2012. Έτσι, για να πάει καλά η χρονιά. Ενθουσιαστείτε.

How to build up a song with a trombone. (Jim playing)

Φίλοι μου, μετακομίζοντας σκέψεις, να τι ανακάλυψα ψάχνοντας τα παλιά σκονισμένα gigabytes. Σπάνιας ομορφιάς παλιές στιγμές:

Back to 2008, me & my band, when we were invited to the first Festival of Masticha in Chios entertaining our future fans!

Great times. F…k the crisis. Shout it out loud!

Ξάγρυπνος σκοπιά, Γερμανικό νούμερο στο στούντιο Φαμπ. Να πω και λίγα Αγγλικά παρακάτω για τους ιντερνασιονάλ φίλους που επισκέπτονται το σάιτ και διαμαρτύρονται πως αδυνατούν να παρακολουθήσουν τα νέα της σελίδας αφού το Εξπλόρερ τους βγάζει τα ελληνικά κινέζικα. Kalhnyxta.

Αγγλικά:
Here is a photo live from the studio, during tonight’s recordings. I am in the charge of guarding this place eight & more hours a day. My secret weapon is this tiny baglamas & other sharp pointed musical instruments I should not reveal. Lost in instrumentation. Pay attention. Good night & see you soon. My new record is cooking. Stay tuned. Besos.

Και ναι μετά από παρθενικό οκτάωρο στούντιο με τον φίλο και παραγωγό Οτόμο Αγγλούπα που γελάει προτελευταίος και εκτελεί και χρέη κάμερα αμάν “λωλάθηκα” εντελώς. Οι κυβερνήσεις πέφτουνε το ηθικό ανυψώνεται το τέμπο μένει ίδιο. Σύντομα κοντά σας.

ΥΓ.  Περίεργα ήσυχες οι τελευταίες μέρες. Μάλλον όλοι κάνουμε πίσω. Για να πάρουμε φόρα. Να τρέξουμε, να προσπεράσουμε.

Με την πρώτη μυρωδιά της βροχής που απομακρύνει για λίγο το χτικιό των σιχτιρισμένων οικονομικών όρων και πόρων που λασπώνουν την απανταχού μαζική επικοινωνία και την τσαλαπατημένη κοινωνία, εύχομαι τουλάχιστον αυτό το φθινόπωρο να έχουμε περίσσια αποθέματα καρδιάς. Το έχουμε ανάγκη. Το επόμενο βιντεάκι μου ήρθε πρώτο στο μυαλό. Βροχερή και χιονισμένη Βόρεια Ιταλία με ονειρικές μουσικές από αγαπημένους τροβαδούρους. Από το ντοκιμαντέρ “Μεσόγειος”.